توسط : 
بررسی ترکیب تولید برق کشور در دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد که شبکه برق ایران همچنان بهصورت گسترده به سوختهای فسیلی وابسته است. در این ماه سهم نیروگاههای حرارتی در ساعات روز ۹۲.۶ درصد و در شب ۹۵.۱ درصد بوده که حاکی از وابستگی بهویژه در ساعات غیرخورشیدی است.
در مقابل، انرژیهای تجدیدپذیر در مجموع ۵ درصد از تولید روزانه و ۲.۶ درصد از تولید شبانه را به خود اختصاص دادهاند. نیروگاههای خورشیدی با ضریب نفوذ ۳.۶ درصد در ساعات روز، پیشرو در این بخش هستند و روند افزایشی آنان ادامه دارد.
نیروگاههای هستهای با سهمی پایدار حدود ۲.۴ درصد در روز و ۲.۳ درصد در شب، به قابلیت اطمینان شبکه کمک کردهاند. همچنین نیروگاههای برقآبی بزرگ با سهمی کمتر از ۱.۱ درصد، عمدتاً تحت تأثیر سیاستهای مدیریت ذخایر آبی و شرایط تنش آبی کشور عمل کردهاند.
افزایش سهم انرژی خورشیدی پیامدهای مثبتی از جمله کاهش مصرف سوخت نیروگاههای حرارتی در روز، ایجاد فرصت برای تعمیرات برنامهریزی شده و افزایش انعطاف در مدیریت منابع آب داشته است. با این حال، تحقق کامل این مزایا نیازمند توسعه زیرساختهای شبکه، گسترش سیستمهای ذخیرهساز انرژی و ارتقای مدیریت بار است.
در مجموع، اگرچه گذار بهسمت انرژیهای پاک هنوز در ابتدای راه است، رشد مستمر تجدیدپذیرها بهویژه انرژی خورشیدی میتواند بهعنوان اهرمی کلیدی برای اصلاح ساختار تولید، بهبود بهرهوری و افزایش پایداری شبکه در آینده مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.
